ความดีของฉัน..ที่พอจะนึกได้นะเออ ;D

บางคนอาจจะสงสัยว่า..หน้าอย่างแกหน่ะหรอจะมีความดีหน่ะปุ่น??


อันที่จริงเราก็มีน๊าา มีคล้ายๆ คนอื่นนั้นแหละ อิอิ ^_^


              เอิ่ม..ขณะที่เรากำลังนั่งทำบล๊อค(ให้เพื่อนเราคนนึง) ยุงก็มากัดตามขา ตามเเขน ประมาณ 7 - 8 ตัวได้ แต่เราก็ไม่ได้ตบนะ อยากให้น้องยุงทั้งหลายได้ดูดเลือดแบบอิ่มๆ (แล้วมันเกี่ยวกับความดีมั้ยเนี้ย? ฮ่าๆ)


เอาหล่ะๆ ไร้สาระมาก็เยอะแล้ว มาอ่านความดีของเราจริงๆดีกว่า ที่พอจะจำได้นะก็เช่น..


- เมื่อตอนเย็นของเดือนธันวาคม(2554) ปีที่แล้ว เรายืนรอเพื่อนที่เข้าไปเอาของในหอที่หอหน้าโรงเรียน ขณะที่ยืนรออยู่นั้น มีป้า 2 (ขี่รถจักรยานยนต์) กำลังจะกลับรถไปอีกฝั่งหนึ่งของถนน ระหว่างที่ป้าเขากำลังรอให้รถผ่านไปก่อนเพื่อที่ป้าเขาจะกลับรถได้อย่างปลอดภัย รุ่นน้องที่โรงเรียนเราก็ขี่รถ(จักรยานยนต์)มาด้วยความเร็ว และมีรถเพื่อนของน้องเขาอีกคันนึงที่คอยขับตามหลังห่างกันไม่มากนัก แล้วเพื่อนน้องเขาก็เรียกน้องเขาว่า(สมมุติว่าน้องเขาชื่อหนุ่มนะคะ ^___^) 
 "เห้ย ไอ้หนุ่ม เดี๋ยวมึงไปเลี้ยวหน้าสามแยกไฟแดงโรงเรียนนะเว้ย" 
แล้วน้องเขาก็หันไปตะโกนกับเพื่อนว่า "เออ เออ รู้แล้วๆ"


ณ ตอนนั้นเองน้องเขาก็มัวแต่หันไปดูเพื่อนอยู่ โดยที่ไม่ได้มองเลยว่ามีรถที่กำลังรอกลับรถอยู่ พอหมดเสียงคำตอบของน้องเขาที่ตอบให้เพื่อนได้ยิน ทันใดนั้น..


"ตึง!!!"


รถของน้องเขา กับรถของป้า ล้มลงกับพื้นถนน ต่างฝ่ายก็ต่างตกใจ รวมทั้งเพื่อนของน้องเขาด้วย 


              ณ ตอนนั้นเอง ฉันเองก็อุทานออกมาว่า "เห้ย ไอน้องเป็นไรมากป่าวเนี้ย"( !!! ) หลังจากอุทานเสร็จแล้วเราก็ยังยืนอึ้งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ่นต่อหน้าต่อตาประมาณ 3 วินาที พอได้สติอีกที ก็รีบวิ่งไปช่วยยกรถของน้องเขา และช่วยยกรถป้าเขา เราก็ช่วยเก็บแบตเตอรี่ของมือถือ ซิม โทรศัพท์ และกระเป๋าของน้องเขา แล้วก็ถามน้องเขาว่า


    "น้องๆ เป็นไรมากป่าว เจ็บตรงไหนมั้ย เอาป่ะเดี๋ยวพี่พาไปโรงพยาบาล" เราถามพร้อมกับจับบ่าของน้องเขา
     "เจ็บแขนกับขานิดหน่อยฮะพี่ ไม่เป็นไรคับ เดี๋ยวผมไปทำแผลที่บ้านเพื่อน" น้องเขาพูดพร้อมกับเอามือถูที่เข่า
     "อื้มๆ ไม่เป็นไรมากหน่ะดีแล้วหล่ะ คราวหน้าคราวหลังก็ระวังบ้าง อะไรบ้างนะน้อง"
     "คับๆ ขอบคุณพี่มากคับที่ช่วยเก็บของให้ผม ฮ่าๆๆๆๆ ^___^ "
     "จ้า จ้า  งั้นพี่ไปทำงานต่อแล้วนะ ;D "


พอเหตุการณ์นั้นจบลง เพื่อนที่กลับมาจากเอาของที่หอก็ถามว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะเห็นว่ามีคนมุงดูกัน เราก็บอกว่า อ๋อ เมื่อกี้น้องเขาขี่รถชนป้าเขา ตอนนี้เราก็ช่วยแล้วหล่ะ ทีนี้ก็ไม่มีอะไรแล้ว หลังจากนั้น ก็ชวนเพื่อนไปทำงานในโรงเรียนต่อ.. 


    ความรู้สึกตอนนั้น เหมือนกับได้ช่วยคนอื่นที่ได้รับบาดเจ็บ แม้ว่าจะไม่ได้้เป็นอะไรมากก็ตาม แต่ก็ภูมิใจค่ะ ^___________________^